Promazyna

Chlorowodorek 10,3-dimetyloaminopropylofenotiazyny — różni się od chloropromazyny brakiem atomu chloru w pierścieniu. Mechanizm działania i właściwości lecznicze promazyny są bardzo zbliżone do chloropromazyny, wykazuje jednak słabsze działanie antypsychotyczne i mniejszą toksyczność. Jest bardziej przydatna w leczeniu reakcji nerwicowych i zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży. Objawy uboczne: podobne, lecz słabsze od chloropromazyny. Wskazania: zaburzenia zachowania ze wzmożonym napędem psychoruchowym, nasilone reakcje nerwicowe różnego typu, stany pobudzenia psychoruchowego i niepokoju o różnej etiologii — także przebiegające z zaburzeniami świadomości, stany lękowo-paranoidalne i pobudzeniowe w przebiegu schizofrenii, stany maniakalne,w przebiegu cyklofrenii, nasilone objawy abstynencyjne w przebiegu leczenia uzależnień lękowych. Przeciwwskazania: p. chloropromazyna, z tym że depresja i stany zakaźne nie są bezwzględnym przeciwwskazaniem. Nie podawać łącznie z barbituranami. Dawkowanie.- przeciętnie 2 mg/kg na dobę 2—3 razy dziennie. U młodszych dzieci szkolnych w leczeniu psychoz, dawki maksymalne do 200 mg na dobę, u starszych dzieci szkolnych do 400 mg na dobę, u młodzieży do 600 mg na dobę. Preparaty: Promazin draż. 0,025 g, 0,05 g, 0,1 g; amp. 0,1 g/2 ml (we wstrzyknięciach należy podawać głęboko domięśniowo).